الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

214

تفسير مجمع البيان (فارسى)

4 - او صاحب لطف است ، كه اگر او را بخوانى ترا پاسخ ميدهد و اگر كوى او را قصد كنى ، ترا ماوى ميدهد و اگر او را دوست بدارى ترا به خود نزديك مىكند و اگر او را اطاعت كنى ، ترا پاداش ميدهد و اگر او را معصيت كنى ، ترا عفو مىكند و اگر از او اعراض كنى ، ترا ميخواند و اگر به دو روى آورى ، ترا هدايت مىكند . 5 - يعنى : كسى را كه وظيفهء خود را بطور كامل انجام دهد ، پاداش ميدهد و كسى را كه خطا و جفا كند ، عفو مىكند . 6 - يعنى : كسى را كه به او مباهات كند ، عزت مىبخشد و كسى را كه بدرگاهش اظهار نياز كند ، بىنياز مىسازد . 7 - يعنى : بخشش او خير و منع او ذخيره است . الْخَبِيرُ : او بمصالح بندگان داناست . آنها را طبق همان مصالح تدبير مىكند و بكردارشان پاداش مىدهد .